Monday, May 29, 2017

Како да има екстерно а да не боли?

Мимоза Ристова

Брза законска одредба за отфрлање на екстерното тестирање на учениците во РМ во моментов изгледа како невозможна мисија.  Без оглед на нашата свесност за штетните последици и психозата од казните што ги посеа несреќниот концепт кај децата, нивните семејства и кај наставниците, тешко е да се каже дека екстерното нема да се спроведе.

Повеќето од нас јасно ја видоа сликата дека знаењето што го добиваат учениците низ нашиот метастазиран систем е далеку од неопходното во споредба со она со кое се здобива просечното европско дете. Видовме и дека инструментот на казнување на наставниците што оценуваат различно од “државата” донесе само јад и чемер во наставничките кругови.

Сепак, не треба да се пренебрегне фактот дека доколку стручно се спроведе, екстерното тестирање може да ни послужи како прецизен мерен инструмент за два важни параметри. Од една страна, екстерното е постапка за контролата на квалитетот на системот кој го реформира владејачката структура, а од друга страна, пак, тоа може да го ублажи уделот на субјективноста (преголемата строгост или попусливост) на наставникот.

Поради тоа, екстерното не треба да се исфрли како концепт, но сепак треба стручната јавниост низ широка дебата да дојде до таквите научни заклучоци кои ќе доведат до негово реформирање. Во моментов, така како што е поставено, тоа е извор на масовна социјална патологија. Тоа никако не дава слика за генеричките и трајните знаење со кои треба да се стекнат учениците во соодветните одделенија/класови, туку е мерка за тоа колку родителите се изнамачиле да ги присилат децата да учат сувопарни и беспотребни податоци за кои просечниот интелектуалец нема поим?! Тоа е и мерка и за тоа, колку добростоечките родители инвестирале во приватни учители за да го впрегнат своето дете да ги “набуба” бараните детали, кои никому не му служат.

Децата треба да го полагаат екстерното
Сметам за потребно тестирањето овој пат да се спроведе без да се олицетворат неговите штетни нуспојави. Потребни се само инстантни мали законски измени според кои  оценките од екстерното нема бидат внесени во свидителствата. Треба да ги оставиме децата релаксирано и без никаков дополнителен напор, без трауми и стрес, да го направат тестирањето, со цел да го измериме само уделот на минатата власт во успехот на реформираното образование. Мислам дека треба злосторниците од ДПМНЕ да ги “мавнеме” со нивниот стап и да покажеме дека тие со своите мизерни популистичко-крадежливи и насилни образовни политики не доведоа до системска деградација и до дното на скалата на европското образование.


Сметам дека дури потоа треба да следуваат широките дебати и научните анализи кои треба да доведат до позитивни законските измени низ регуларна постапка. Сметам дека по нив екстерното тестирање ќе се прогласи за дилетантска маша на диктатурата и ќе се врати назад во форма на пилот-проект низ кој ќе се изгради вистинскиот применлив модел во интерес на напредокот и растот на писменоста на овој народ.  

Wednesday, January 18, 2017

До гледање Саша (Збогување со мојот пријател од младоста, Саша Николовски-Ѓумар)


Колосален тип, необично "голем" џин. Тотален Алфа. Глас, длабок баритон што извира од длабочините на пределот каде што е сместена душата. Боем во вистинска смисла на зборот. Ерудит од секоја област на уметноста. Дар или отров, се прашувам? Суштетсво со вродена музика што вирее во секоја клетка од организмот. Гигант. Толку беше голем,  бре, што не знам како успејаа да те сместат во тој мал гроб!


На убавото лице му беа инкрустрирани два сини дијаманти во бадемови лушпи. Ги носеше на себе најубавите но и најледените очи што една мајка македонка може да ги роди на овој век. Како цели сибирски мразови да се беа вселиле во таа самотна и поларно студена  длабочина. Болка ли беше или радост жизни, остана за нас непознаница. Не ми е јасно како е возможно тие очи преполни со нуклеарна смеса од парадокси, мрак и ѕвездена светлина, пролетен сон и зимска помрачина, самољубие и самоомраза, така лесно да прегорат, да се истрошат, да згаснат.

 Ти Саша успеа маестално да одлеташ во Вселената на вечната музика, та за еден миг да се претвориш во минато, во  акварел од блед спомен, во замаглен сон. Те снема како да си магијоничар, експерт за дематеријализација, квантен физичар од холивудски научнофантастичен филм. Маестрално! Браво Маесто! Како и секој друг суперсензитивен хиперредок Мајстор на Маргарита. Долг аплауз за тоа што успеа за 20 секунди да преминеш на другата страна, на страната на која нема товар ни болка, ни тело ни клавир ни пулт.  

Арно ама, ти Саша немаше усул при играње на таа фатална ролја во последната твоја претстава. Ти без трошка срам и перде ни покажа дека можеш со таква леснотија да оставиш толкава дупка, толку длабок јаз кај цел куп живи битја. Пргав беше отсекогаш, и експресно поита кон целта кон која сите целиме. Ама ти Саша зад себе остави  толку недоработени работи, толку кошули недоткаени на разбој, толку натажени и траурни блиски, мориња солзи што ќе се плачат непресушно. Ти Саша остави деца недочувани, студенти недоучени, опери недодиригирани, композитори недоречени, пријатели зачудени и осакатени за дел од тебе што ќе им недостига до крајот.  

   
И на крај, срам те било што ојде јабана, што не си го сочува здравјето и животот на којшто не беше само ти ексклузивен сопственик! Неваспитање! Прокоцка минимум уште 20 години творештво. Ете толку можам да кажам пред да се збогувам со тебе, слично како што денес од тебе се збогуваше и оркестарот и хорот. Додека те испраќаа со  "Adagio" од Albinoni сите до еден плачеа, верувам малку од жал а повеќе од гнев и лутина кон тебе и твоето маестрално бекство, уметничко летање кон непознатата страна на животот.  Остана една роза од тебе на диригенскиот пулт за да ја означи таа непремостива празнина.


До гледање Саша. И знај, немаше смисла сето ова!

Friday, December 23, 2016

Говор на љубовта кон народот и татковината



Еве ме пак со нови брановити изблици на говор на омраза кон оние што се само за мразење и за ништо друго. А за нивното зло треба гласно да се говори. Па еве го тој говор, сам по себе суштествува како неминовсност. А зарем се очекувало од преживеаните од Аушвиц со симпатии и политичка коректност да им се обраќаат на логорските наци-службеници,  оние задолжените за одвртување на вентилите од гасовитиот цијано-водород? Не! Така и од мене не треба да барате зорле да си ставам влакна на јазикот, кога влакната ги имам одамна трајно издепилирано. Ве уверувам,  сто проценти е беспредметно  да се бара од мене да бидам нежна професорка, та да не ги навредувам оние што со умисла, при полуздрава свест и целосна пресметливост не трујат нас жителите на овој проклет град, Скопје.

Инаку, паторот денес не го таргетирам,  оти тој веќе има заквачено гускини- шаткини јајца за Коледе, та  не мислам дека треба да се бавам со таа отстрелана и искубана птица. Но затоа, копјето за  одговорноста за овој злочин ќе го зачукам точно во центарот на ќелавицата прошарана со 5-6  маслосани шпагети-алакарбонара на арпаџикот Коце.

Тој таканаречен градоначалник, градски гробар, градски штетник и стаорец од градската канализација, тој алхемичар на градските отрови и одгледувач на кобните ПМ10 честички, е токму тој Коце го гледам како апсолутен виновник за тоа што сме ние секој ден  сѐ поблиску до несреќата, тешките заболувања и смртта.  Таа мрачна  анахрона личност што ни ги изѕида бедемите на кич, ни ги насади спомениците на терор и смрт, токму тој е виновен за ова смртоносно загадување. Неговите гнасни рачиња, сесрдно потпомогнати од лигавите маши и пинцети, ги аминуваше смртоносните концентрации на отровите. Тој самиот не знае но и не сака да чуе како да го спаси градот од ова каталкизмично загадување со научни и аналитички методи! Неговата некадарност и незнаење не го прави Коцета да биде подобар од лудиот хемичар Џокер, којшто ќе го отруеше целиот Готам Сити, да не беше тука Бетмен.


Значи, кога мизерникот ќе ви каже дека загадувањето е од Бога предодредено и ништо не може да се направи, не му верувајте, проклетникот лаже!!!  Или толку му сече!?
Еве кои итни и вонредни мерки мене, која сум неука од областа аерозагадување, ми паднаа на памет дека мора да бидат преземени  поради енормното смртоносно аерозагадување на Скопје.

1. Да се воведе интервентен технички преглед  за-смог тест со пониско ниво на толеранција за сите возила постари од 10 години, и да се суспендираат од сообраќај загадувачите. Но, бидејќи  ова не е популистичка мерка, сељоначалникот на престојните локални избори може да изгуби гласови  од возачите на тешките к'рнтии, тој решил да не труе без око да му трепне. Партијата и профитот, пред животот на народот.  

2. Веднаш да се воведе системот пар-непар. Толку е едноставно и веќе испробано во рамките на СФРЈ. Еееее, ама ова сега се коси со тенденцијата за што поголема потрошувачка на гориво. Данокот од горивото ем ја пуни градската каса, ем државната, ем го обезбедува рекетот што неделно им го плаќаат нафтаџиите на ДПМНЕ.

3.  Да им се прати инспекција на познатите градски загадувачи. Да се постави постојан онлајн транспарентен  мониторинг на индустриските капацитети од градот, за да се покаже кој сесрдно ни ги копа гробовите. Да се затворат загадувачите додека не обезбедат европски стандарди за работа и за зачувување на околината.

4. Да се забрани употребата на најлонски ќеси. За производителите да се обезбедат  субвенции за пренамена во друга дејност. Ама и на оваа промена  не може да се смета, со оглед на тоа што бизнисот со ќесите да ти имал обрт од околу 2 милиона денари (или евра, сеедно) од кои гарант, преку познатото рекетарење,  огромни износи се враќаат  во тоа фашистичката партија ДПМНЕ. Парите од ќесите се насушни за корупција на домашни и европски парламентарци!

5. Да се затвори градот за нови жители, како што е сторено во Љубљана и Женева. Градот Скопје нема капацитет да се самопрочистува со овој обем на раст на жителите. Треба најитно да  престане изградбата на нови објекти за вдомување на растечката популалцијата од ДПМНЕ што сака да ги ужива погодностите на проектот Скопје 2014. Ама и ова нема да смее мизерникот да го направи зашто преку  просељачувањето на метрополата  се менува гласачката структура во корист на криминалната банда.  

6. Ова за догодина - да се направи  приватно-јавни партнерски претпријатија за рециклирање. Општината да се јави како партнер во дејноста која ем е уносна, ем ќе вработи голем број луѓе,  ем ќе ја чува нашата животна средина. Замислете, ова можеше да биде срцевината на проектот 2014, наместо сите кретенски висечки барокни столбови, умоболнички  канделабри и споменици на крволочните  терористи од срамното ни минато.

7. И ова за догодина - Скопје да се пошуми  максимално. Да се надомести повеќекратно  се што брутално испокасапија манијаците оболени од фобија од дрва. Имам непогрешиво чувство дека дрвата од градот беа немилосрдно потоморени заради  безбедноста на грдиот патор.  Паторот изгледа се имаше избербатено од страв некој да не се сокрие зад гранките и да не му изврши атентат без да го уснимат камерите. Ами како!!!

Конечно, знам дека арпаџикот којшто се стреми да стане кромид ќе си ги вметне овие предлози во програмата за локалните избори. Така и треба. Тоа го прави секој  "чесен" арпаџик. Посредниот убиец и трујач во конц-логорот Скопје можеше да биде нешто сосем спротивно  - грижлив градски ТАТКО. Само да сакаше.
   

 Ете, ова е мојот говор на љубовта кон народот и татковината.        

Saturday, December 3, 2016

Писмо до лидерите на опозиционите партии.

АЛАРМ ЗА МАКЕДОНИЈА !!! "ТАЈМАУТ ПРЕД ЦАЈТНОТ"

Драги лидери.

Ги видов резултатите од последните три анкети. Најрелевантна ми се виде онаа од РЕЈТИНГ.  Не знам колку успеавте вие да го видите тоа, како најповикани за иднината на Македонија во дадениов момент, но јас во овие бројки препознав амбис -опасност за целосно тонење на Македонија во бездна. Затоа апелирам,  ИТНО соберете се во кризен штаб и направите нов прагматичен план-исчекор за спас на државата. Во спротивно, ОДГОВОРНОСТА за поразот на Македонија ЌЕ БИДЕ ВАША. 

Лидери на СДСМ, Левица, Либерална Партија, Коалиција за Промени и Правда, ВМРО за Македонија! Веќе е цајтнот! Затоа, направете си тајмаут, та веднаш соберете се на купче за да колективно се свестете дека цензусот од Изборниот Законик е како создаден да ги голта живи и казнува суетните и неспособните ситнопартиски лидери, оние кои не умеат да влегуваат во динамични коалиции за спас на државата. Еднаш барем надминете ги личните и теснопартиските интереси за сметка на државните интереси. 



 Според бројките на "Рејтинг", здружените опозициони партии имаат точно 4% повеќе гласови отколку ДПМНЕ. Договорот за насочување на гласовите на малите опозициони партии кон СДСМ е единственото можно сценарио за ПОБЕДА над злото.

Погледнете го графиконот со два чивта очила, ве молам. Малите лидери мора да сфатат дека необезбедувањето повеќе од 5% гласови  во превод значи гласови за гнасното клептоманско злосторничко здружување -ДПМНЕ. Надминете се себе си, надминете ги разликите кои се, верувајте, минорни во однос на болното зло што не навјаса, па повикајте ги своите гласачи да го пренасочат својот глас кон коалицијата на СДСМ - ЗА СПАС НА ДРЖАВАТА!!!


Графиконот погоре го дава уделот на опозиционите партии во евентуалната здружена опозиција, која е единствениот можен начин да се победи проклетството од "ламјата со седумте глави и петте украдени милијарди". 

Раководството на СДСМ мора да покаже сензитивност кон судбината на бројките и цензусот, и да разбере дека во наредните 24 часа МОРА да ги повика партиските лидери на помалите опозициони партии за да ги убеди во потребата да ги заштити под своја капа (колку и да е накриво скроена во моментов) и да ја спаси Македонија.
После 11.12.16 одговорноста за егзодусот што ја чека земјава ќе биде ВАША И САМО ВАША!!! 

Со почит,
Мимоза Ристова
Граѓанка на Македонија




Thursday, August 4, 2016

Чипирани клонови - тестостеронски меснати вреќи за убивање



Ми текна

Деновиве во Крушево ми "кликна" прекидачот и ми "светна" сијалицата. 

Имено, овие две седмици тука се одвива Европско првенство во Змаеви и Параглајдери, па Мечкин Камен се популираше со голем број згодни и витки млади, средновачни, а богами, и повозрасни мажи од Западна и Источна Европа и од земјава. Едноставно, тоа се машки атлетски градени суштества, но со умерено развиена мускулна маса. Но, затоа, пак, на 1-ви и на 2-ри август на Гумиње се исцртаа дијаметрално спротивни портрети на една друга сорта. Во таксономијата на хуманоидите ова е, всушност, криминалната долна сорта на ДПМНЕ-овите чипирани клонови кои празните бричени глави ги носат на дебелите биволски вратови а расфрланите рамена и бицепси небаре секој момент спонтано ќе им се распрскаат, онака од чиста мира. 



И ете, ми текна, Миле! Оние биволи се, уствари фенотипот на меснати вреќи од хуманоидни машки организми кои се создадени со помош на Мијалковата владина хемиска машинерија. Таа фабричка линија сеуште по инерција си ја штанца истата фелерична стока во ДПМНЕ-овата "месна" индустрија. Тие мажи, всушност, се биолошки организми со истиот биоритам, истата исхрана и со истата идеологија. Покрај исхраната што им ја сервираат и продаваат преку фитнес центрите во кои се формираат нивните колосални месишта, тие да ти добивале и анаболици (стероиди). А стероидите не за бадијала се забранети хемикалии, зашто примателите стануваат агресивни. Со прекумерна и долготрајна употреба корисниците станувале машни за убивање.
Mike Tyson


Серија од убијци

Сетете се на Мајк Тајсон кој во еден бокс меч му го искина увото на спротивникот. Сетете се на Игор Спасов кој пред да го затворат носеше на себе стравична мускулна маса. Ако ги погледнете сликите, ќе најдете дека тој потоа во Шутка и Идризово делумно ги изгуби месиштата и пршутот. Да потсетам, тој е еден од обезбедувањето на Груевски кој го претепа до смрт голобрадото момче - Мартин Нешковски. Да ве потсетам на бодигардот на Мијалков, Ален Зекиров, кој исто така, најверојатно под сејство на хормоните што ги набилдуваат мажите како жбитци, добил слични пориви на агресија па со леснотија го прегази до смрт старецот што минувал со велосипед по пешачкиот премин на Партизанска. Конечно, и Урко е истиот фенотип на полициски "месни нарезак" кој интензивно си го билда телото. Тој како фитнес инструктор им помага и на другите од нивната сорта да се оформат на сличен начин. Ете, пред некој ден и тој усмрти послаб учесник во сообраќајот. 
Игор Спасов во Идризово со чоколадо со ориз.


Крушевските клонови

Конечно, не знам каде да ги сместам во оваа класа и оние клонирани - црномаицаши, за кои снимката од 1-ви август 2016 од црквата во Крушево ја отсликува таа кобна сличност во ментална рецесивност додека ја пеат песната во која се возвишува предавникот и убиецот Тодор Александров. Од нив, просто извира истата кретенистича идеологија. 
Ако исто изгледаат, исто се однесуваат, тогаш мора низ нивните крвни жили да тече истата опасна и непозната хемикалија. Но која ли е?

Потврда за мојот сомнеж 


Пред неколку месеци со Хелсиншкиот Комитет бев во мониторинг-мисија во менталната установа во Демирхисар. Таму забележав дека не само што сите штитеници се однесуваат пасивно, та и мажи и жени само стојат/лежат и гледаат бледо, туку си добиле и сличен изглед на андроиди: ни мажи ни жени, туку нешто усреднето. Лекарката ми рече дека сите го добиваат истото лекарство за супресија на нагонот за физичка и сексуална агресија. Со тој лек тие се мирни зашто ги губат доминантниот хормони. Мажите го губат тестостеронот, а жените естрогенот. Иста биохемија, ист физикус. Бинго! 

ДПМНЕ

Конечно, заклучувам дека криминалниот систем на владеење на ДПМНЕ ја создаде таа агресивна месна тестостеронска сорта. Со заминувањето од власт и улиците и пешаците очекувам да си го добијат својот мир. Следната власт треба строго да ги дефинира фитнес центрите и да ја ефектуира забраната за користењето на овие опасни материи кои нормалното  човечко битје го претвораат во убиствена вреќа од биволско месиште.

Tuesday, May 24, 2016

Are we suffering from an incurrable endemic-Macedonian Stockholm Syndrom?


People stuck in Stockholm-syndrome


Are there any citizens in this country who think independently for themselves, that believe in fairy tales of the "democratic" and prosperous rule of Gruevski, as those of GDOM citizen's association believe? Are there people left on the Earth who still believe that it is good to live in Macedonia? I assure you that these people comprise a negligible minority in my immediate circle. Not that they are stupid, not that they are ignorant, but a serious socio-pathology must be going on in their minds. I thought they suffer of some trivial diagnosis as, for example, acute "blindness," temporary "deafness" or even sporadic "concentration disorder." But I was wrong. Later I realized that these people suffer from a serious libido disorders, desiring to submit themselves to a sexual abuse of their healthy brains on a daily basis? Imagine, these are not the people who get loaded from the Government procurement procedures and tenders. These are not the people who have great jobs (most of them are jobless). Those are not the beneficiaries of the European IPA funds and state subventions. Then how could they still believe in the political and social success and economical growth of the criminal financial installation Gruevski / Stavrevski / Bogov. I believe that their belief in a nonexistent goodness, democracy, and prosperity is nothing less than a psychiatric condition known as Stockholm syndrome. The syndrome occurs when the hostage or a kidnapped person falls in love with their own captor and tyrant.
"These people were no bad at all. They gave me to eat; I was allowed to sleep, and they left me alive "(Hostage of the hijacked plane - Flight 847).
 
A scene from the movie "Night porter"

Origin of the term, Stockholm-syndrome


Stockholm syndrome is named after the famous case of bank robbery in Stockholm in 1973 when the hostages were taken by the hijackers. At the end of their captivity, i.e., six days later, those same hostages suddenly refused to be rescued by the special police units. Also, they didn't want to go out to be free when they were allowed. Then, too, they all refused to testify in the court against their kidnappers. A climax of their "love story" happened when they started a fund raising for hiring good lawyers to their former slave-holders. According to some newspapers, one of the hostages even got engaged to one of the captors, who got sentenced to years of imprisonment. Since similar phenomenon repeatedly appeared throughout history, this unnatural and distorted sadomasochistic behavior was thus named a Stockholm syndrome.

Stockholm syndrome occurs when a trapped person is held in isolation, can't escape, and their life is threatened. However, it is necessary that the kidnappers show a tiny little act of kindness. It usually takes three to four days for this strange psychological distortion to occur. The syndrome reflects the victim's strategy to keep the kidnapper satisfied, just to be able to stay alive. After the 4th day, the victims begin obsessively to identify themselves with a tyrant. In their blurred heads a dramatic transformation occurs, so they suddenly start to admire all the things their captor loves, and to hate all the things the kidnapper hates.  Entering into that role, victims begin to feel true empathy, sympathy and even affection for their tormentors.

Macedonian Stockholm syndrome "Falling in love with Gruevski"


The hostage drama in Macedonia started 2007, shortly after the "coronation" of the man with low professional standards, immoral character, questionable intellectual capacity, and problematic mental health (probably a sadistic nature). To expand the contagion of the Stockholm-syndrome among the people in Macedonia, it was necessary to create an illusion of external isolation. President Jorge ( also known as Professor of Law George Ivanov, also called Ficus) provided the self-isolation of the country by dissipating the poisonous paranoid thesis that all the world hates us, everyone but Russia is against us and that we are subject to world conspiracy that we should stoically bear. As a result,  citizens started blaming the destiny that predestined us to remain in the arms of her captor. Also, another important prerequisite was satisfied: the freedom of speech was systematically usurped and the free media declined. This situation has not led to isolation, closure, the nontransparent state of the state of Macedonia. A "can of beer" state, in which we do not look out, but also, them from the outside do not see us trapped, concealed and tormented inside. Nobody sees the rise in pressure that happens inside. We are all waiting for the moment of an external benefactor who will catch for the opener and make the move. He, the Deus Ex Machina, is awaited to open the can of our decade-long prison. We are ale waiting for the Godot.
            As noted above, the practice of Stockholm-syndrome incidents that an abduction victim needs 3-4 days to adjust fully to the tyrant. When it comes to a total collective kidnapping (an entire state with the people), as in our case, it takes 3-4 years. Four years imprisonment and permanent blackmail, the threat of the bare life are needed for the person to acquire the nasty perversion named Stockholm syndrome. The fourth year the person becomes grateful for every morsel of dry bread with peanuts, which alone he earns with their hands! After four years of chronic isolation and fear, a person becomes reduced to a pinhole, indulging and blessing his mental torturer for every breath of air they take. One begins to appreciate the fact that he/she wasn't killed. A person starts to praise the fact she/he was only squeezed in the vise of the totalitarianism and marginalized from the human society. This is a very complex social and psychopathological matter, which is not very well researched. How odd and twisted could be the human mind? How capable to quickly switch between the normal and completely unknown behavioral modes under occurrence of extreme conditions and environments.

Cure for MK-Stockholm


When You think about it, you may realize that we suffer from this vicious collective diagnosis - Macedonian Stockholm syndrome. After it persisted for ten years, I don't think it ever will pass. The syndrome has likely turned into a chronic condition. 
The psychology also treats cases of domestic violence, cases of women stuck in love and hate sado-maso connection with a spouse as if they suffer from a Stockholm syndrome. The experts say that in such individuals, the  dependence on the tyrant can be treated with a psychotherapy up to ten years.

A key issue here is whether Gruevski-addicts will manage to escape from the quicksand of his autocracy? Whether or not those people will ever overcome and recover from the ownership treatment from their captors - politicians who deprive their people of human rights and fundamental freedoms? I wonder if these people self-organized within GDOM Association, the well-known  junkie-Grujovists, will head a new side of life while are the tyrants in prison, or by inertia,  will continue sending "love letters" to their kidnappers? Will this syndrome become their chronic condition that comes once - stays forever, as with the Belarusians, Russians and, now we can say, the Serbs? Will somebody from a western pharmaceutical laboratory invent a cure for Stockholm-suffering collectivities that passionately empathize with their torturer?

St George and the Dragon by Paolo Uccello

And when the Savior comes...



At last, the key question is, what if soon the "Liberator" appears on the stage, or St. George descends from the heaven to take off the seven evil heads of the black dragon, or a wise man emerges from far East with the key that opens the chain locks from our feet? Are we going to recognize the moment and help him to help us? 

Perhaps not, since we are already bogged down in the mud of this incurable syndrome in its late metastatic stage. Hence, we will probably act irrationally and refuse the offered hand to the freedom?

Monday, May 23, 2016

Има ли лек за Македонскиот Стокхолм-синдром?

Народот е заглавен во Стокхолм-синдромот

Дали навистина постојат граѓани на РМ кои мислат со своја глава, кои не се во врвот на власта, а кои веруваат во добронамерноста и демократичноста на преродбата на Груевски како овие од ГДОМ? Има ли човечиња кои сеуште веруваат дека не е лошо да се живее во РМ? Ве уверувам дека ваквите граѓани сочинуваат многу многу мало малцинство во мојот непосреден круг, ама, сепак ги има. Не дека се глупави, не дека се неуки, туку некоја сериозна социо-патологија се случува во главите на овие луѓе. Гарант страдаат од некаква банална дијагноза, како, на пример, акутното “слепило”, привремена “заглушеност” и спорадичната “некритичка затупавеност”.  Подоцна сфатив дека уствари луѓево имаат нарушувања во либидото па сакаат секојдневно некој сексуално да им го злоупотребува здравиот мозок? Замислете, тоа се луѓето што нит тендер јале нит тендер помирисале, нит работа ни сабота добиле, нит ИПА фондови со очи виделе, а ни со дневница не се мрселе, а сепак веруваат во успехот и економскиот раст за кој блада инсталацијата Груевски/Ставревски/Богов. Вербата во непостоечка добрина, демократија и благосостојба е психијатриска состојба позната како Стокхолм-синдром.  Таа болештина настапува кога заложникот или киднапираниот човек ќе се вљубат во сопствениот киднапер и тиранин.
“Тие луѓе не беа воопшто лоши. Тие ми дадоа да јадам, ми дозволија да спијам и ме оставија жива” ( Заложничка од киднапираниот авион - Летот 847).


Од каде потекнува името на Стокхолм-синдромот?

Стокхолм синдромот го добил името според случајот на грабежот во една банка во Стокхолм во 1973 година, кога од страна на грабнувачите биле земени неколку заложници. На крајот од своето заложништво, т.е. шест дена подоцна, истите тие заложници одбивале да бидат спасувани од специјалците. Не сакале да излезат кога им било овозможено. Потоа, исто така, тие сите до еден одбиле да сведочат на суд против своите грабнивачи, a кулминацијата од нивното вљубување се случила кога решиле да покренат фонд за да им најмат добри адвокати на своите робовладетели. Според некои весници, едната од заложничките дури и се верила со сопствениот грабнувач, инаку осуден на затворска казна. Бидејќи ваквиот феномен се повторувал низ историјата, ваквото чудно неприродно и извитоперено садо-мазохистичко однесување било нарачено Стокхолм синдром.
Сцена од филмот "Night porter"
Стокхолм синдромот се јавува кога заробениот е во изолација, не може да побегне, и кога животот му е под закана. Сепак е неопходно грабнувачите да покажат некој ситен акт на љубезност.  Обично се потребни три до четири дена за да се случи ова чудно психолошко изместување.  Синдромот ја содржи во себе стратегијата на жртвата да го држи киднаперот задоволен само за да остане жив. Така жртвите нагло почнуваат опсесивно да се идентификуваат со тиранинот. Во нивните глави настанува драматична трансформација, па тие наеднаш почнуваат да ги обожуваат сите работи што ги сака, а да ги мразат сите работи што ги мрази нивниот киднапер.  На тој начин, влегувајќи во таа улога, жртвите почнуваат да чувствуваат емпатија, симпатија, па дури и љубов за сопствените мачители. 

Грујовштината во македонскиот Стокхолм-синдром

Заложничката драма во РМ настана уште во 2007-та година, кратко време откако се устоличи човекот со ниски професионални стандарди, морални квалитети, доскутабилен интелект, и проблематично ментално здравје (садистички киднапер). За да се прошири заразата од Стокхолм-синдромот потребно беше да се создаде атмосфера на изолираност. Параноидната теза на Хорхе, дека сите наоколу не мразат, та сите се против нас и дека сме предмет на белосветски заговор кој треба стоички да го издржиме, ја обезбеди таа самоизолација. Така граѓанинот се помири со судбината која "предодредила" да си останеме во прегратките на киднаперот.  Како важен предуслов беше и узурпираната слободата на говорот и падот на слободните медиуми. Таквата ситуација не доведе до затвореност како во една лименка од која немаме поглед кон надвор, но и тие однадвор не нѐ гледаат нас што сме заточени внатре. А внатре притисокот расте. Се чека моментот кога некој надворешен добротвор ќе се фати за отворачот. Тој Deus ex Machina, никако да посегне да ja подотвори лименката на нашиот децениски затвор.
            Како што рековме погоре, праксата од Стокхолм вели дека во случките со киднапирањата на жртвата и се потребни 3-4 дена за да се здуши со тиранинот. Кога се работи за колективна киндапировка на цел еден народ и држава, изгледа се потребни 3-4 години. Четири години заточеништво и постојани уцени, закана за голиот живот, и ти стануваш поматен во ак'лот. Четвртата година стануваш благодарен за секој залак сув леб наквасен со гола вода, што сам ќе си го заработиш! После четири години живот под хронична изолација и страв, човек се снижува дотаму што снисходливо почнува да го благословува својот ментален мачител за секој здив од воздухот што ќе го вдише. Тогаш човек почнува да биде благодарен и за тоа што не е убиен туку само е стегнат во менгемето на тоталитаризмот, и отфрлен на маргината на хуманото. Ова е многу сложена социјална и психопатолошка материја, која не е многу истражена. Чуден е човековиот ум. Способен е да се пренасочува во сосем непознати бихевиорални модови при појавата на екстремни услови и окружувања.

Лек за МК-Стокхолм

Кога подобро ќе размислите, ќе сфатите дека навистина не има начнато оваа опака колективна дијагноза –македонаски Стокхолм синдром. По 10 години, навистина не верувам дека некогаш воопшто ќе ни помине синдромот? Психологијата, исто така, ги третира случаите на семејното насилство, т.е. заглавеноста на некои жени во љубовно-омразна-садо-мазо конекција со брачниот другар како Стокхолм синдром. Експертите кажуваат дека кај ваквите личности зависноста од тиранинот може психотерапевтски да се третира и до десет години.
Клучно прашање овде претставува дали нашите грујовистички зависници ќе се испрепелкаат од љубовната  кал на неговата автократија? Дали воопшто и кога тие луѓе ќе го надминат и ќе се опорават од сопственичко-поседувачкиот третман од нивните грабнувачи-лишувачи од човечки права и фундаментални слободи? Дали додека се тираните во затвор, овие ГДОМнести џанки-грујовисти ќе завртат нова страна од животот или, пак,  по инерција ќе си продолжат уште долго да комуницираат преку љубовни писма со киднаперот? Ќе ни остане ли ова како хронична болештина што сме ја закачиле еднаш и ќе си ја носиме за навек, како Белорусите, Русите и сега веќе може да се каже и Србите? Дали во некоја западна лабораторија ќе се најде лекот за Стокхолм-сидромисаните колективитети кои се страсно соживеани со мачителот?

И што кога ќе дојде спасителот?

И најсетне, клучното прашање е дали кога ќе се појави ослободителот на сцената, или од небото ќе се спушти Светиот Георгија за да  ги симне 7-те глави на црната ламја, или кога пацифистички мудрец ќе се појави од далечниот исток со клучот што ги отвора катанците за ѓулињата од нашите нозе, дали ние ќе го препознаеме и ќе му помогнеме да ни помогне? Или, можеби сме веќе заглибени во синдромот во неговата доцна метастазирана фаза, па ирационално ќе ја одбиеме понудената рака до слободата?